Helma van Remmen is docent verpleegkunde en supervisor van beroep. Met veel plezier en interesse heeft zij de vrijzinnige pastorale opleiding in Bilthoven gevolgd en afgesloten. Haar eindwerkstuk was: communiceren met een andere werkelijkheid. 
Helma is lid van de Walkartgemeenschap en was daarin jarenlang bestuurslid en lid van de programmacommissie.

Levensvragen

Door   Mw. Helma van Remmen-Rosmalen
Data

  vrijdag 13 september, 11 oktober, 15 november 2019, 17 januari,
  14 februari en 13 maart en 17 april 2020.
Tijd   10.30 - 12.00 uur
Plaats   Walkartcentrum, Kerkweg 19, Zeist
Opgave bij   Mw. Helma van Remmen, 030-6963133
Kosten

  € 15,00 voor leden en vrienden
  € 25,00 voor anderen

  Inclusief koffie of thee en een lunch tijdens de laatste bijeenkomst.
  Aanmelden via de contactpagina.

 

Tijdens een wandeling, fietstocht of autorit was het enige jaren geleden heel gewoon om even een voorbijganger aan te spreken en de weg te vragen. Soms was het antwoord: ”nee, ik ben hier niet bekend” met een verontschuldiging, een andere keer prima uitleg en soms een uitleg die ons verwarde.

Dat ligt nu achter ons. De meeste mensen hebben Google Maps of een TomTom die met een vrouwelijke of mannelijke stem (naar keuze) je de weg wijst. Geen medemens meer nodig.

Daar dacht ik aan toen ik begon aan een stukje voor het programmaboekje 2019-2020. Hier zijn het levensvragen die we tegenkomen. En in tegenstelling tot de fysieke weg vragen kunnen wij over onze eigen levensvragen nog wel met elkaar praten en naar elkaar luisteren.
Levensvragen zijn vragen met een universeel karakter. Mensen stellen deze vragen over de hele wereld. Het zijn vragen waarop geen eenduidig antwoord bestaat en waar ook geen Google Maps of TomTom voor bestaat. Iedereen zoekt zijn eigen antwoord op deze vragen. En ook dát antwoord staat meestal niet vast en kan weer veranderen in de loop van je leven.

  1. Wat zijn mijn verwachtingen voor de toekomst? Er gebeurt veel. En niet alle berichten zijn vrolijk. Kijk naar de berichten over het klimaat. Het begon met het rapport Grenzen aan de groei. Daarop schreef Schumacher het boek Klein is mooi(Small is beautiful). Dat lijkt een beetje op het jaarthema van de Walkart. Wij gaan aan de gang met de vraag: wat zou u over zeven jaren opgelost willen zien?
  2. Hoe gaan we om met tegenslag, pijn en eenzaamheid? ‘Eenzaam maar niet alleen’ was de titel van een boek van prinses Wilhelmina. Ook onze voorganger Johan de Wit heeft daar iets over geschreven. Dit komt als opstapje in een kleine reader.
  3. Een levensles. Hetzelfde anders zien. Nescio, een Nederlandse schrijver was er een meester in: hetzelfde steeds weer opnieuw kunnen zien. Het lijkt wel alsof hij wilde zeggen: het grote zit in het kleine. Een studente van de Humanistische Universiteit liep door haar straat met steeds een ander iemand: een brandweer-man, een kunstenaar, een schoolkind, een buurtgenoot.
    Ze was verwonderd over de verschillende visies op dezelfde straat. Hebt u daar zelf ervaringen mee? We gaan enkele oefeningetjes doen.
  4. Loslaten. Afscheid nemen. Een proces waar we ons hele leven mee bezig zijn. Op onze geboortedag begint dat al. Dit landschap van afscheid nemen en loslaten is groots. Afscheid nemen van je klasgenoten, van je gezin waar je opgroeide, van je werk, van je buren, van je geliefde tuin. Maar ook afscheid nemen van geliefden om ons heen. Marinus van de Berg wijst ons erop dat je tijdens een rouwperiode als het ware buiten de tijd valt. Anders gezegd, dat je in een ander tijdbeleven terecht komt.
  5. Schoonheid ervaren. De vraag ‘wat is schoonheid’, is vaak gesteld maar nog nooit beantwoord. Er zijn geen algemene regels. Toch kunnen we over schoonheid praten. Schoonheid die ons kan opbeuren, ons kan troosten.
    Wat heeft voor u een bijzondere betekenis? Een gedicht, een stukje uit een boek, een reproductie, een stukje natuur, een lied. We gaan enkele mensen vragen iets mee te brengen en dat met ons te delen.
  6. Verbeelding en informatie. Mensen maken verhalen, verhalen
    maken mensen.

Een beknopte reader zal ons steeds een opstapje geven voor een gesprek.

Het belangrijkste van deze gesprekskring is dat we met elkaar van gedachten wisselen en daardoor een onderling contact opbouwen en zo kunnen ervaren dat we met elkaar in verbinding zijn.


Iedereen is van harte welkom, zowel leden en vrienden als niet-leden/vrienden; ook degenen die nog niet eerder aan deze kring meededen zijn van harte welkom.