Hans Alma studeerde andragologie in Leiden en psychologie in Nijmegen. In 1998 promoveerde ze aan de Faculteit der Godgeleerdheid van de Vrije Universiteit in Amsterdam.

Ze heeft gewerkt als universitair docente godsdienstpsychologie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, de Universiteit Utrecht en de Universiteit Leiden. Sinds 2003 is zij als hoogleraar Psychologie en zingeving verbonden aan de Universiteit voor Humanistiek te Utrecht.

Haar inaugurele rede De parabel van de blinden: psychologie en het verlangen naar zin ging over psychologie en zingeving. Haar aandachtsgebieden zijn: het belang van creativiteit en verbeelding voor identiteitsontwikkeling en zingeving, en de relevantie van kunst voor het omgaan met levens- en zinvragen. Ze laat zien dat mensen geborgenheid in het vertrouwde zoeken, maar ook nieuwsgierig zijn naar het onbekende. Zij willen zich in hun zelfstandigheid en eigenheid doen gelden, maar verlangen ook naar erkenning door anderen. Daarom worden zingevingsprocessen ook gekenmerkt door fundamentele spanningen in het menselijk bestaan.

Van 2007 tot 2012 was Alma rector magnificus van de Universiteit voor Humanistiek, en daarmee de eerste vrouwelijke rector van Nederland.

Hans Alma is bestuurslid van de Stichting Socrates en lid van de Raad van Advies van het Katholiek Studiecentrum voor Geestelijke Volksgezondheid. Verder is professor Alma redactielid van de Humanistics University Press, bestuurslid van de International Association for the Psychology of Religion, jurylid van de J.P. van Praag-prijs van het Humanistisch Verbond, en jurylid van de Leo Polak Scriptieprijs van de Stichting Leo Polak.

Aandacht voor de ander

in samenwerking met het Humanistisch Verbond

Door   Prof.dr. Hans Alma
Datum   13 januari 2019
Tijd   10.30 - 12.00 uur
Plaats   Walkartkerk, Kerkweg 23, Zeist
Toegang   Gratis; collecte aan de uitgang

De filosofe Iris Murdoch omschrijft aandacht als de rechtvaardige en liefdevolle waarneming van iemand of iets in de werkelijkheid. Met aandacht naar de ander kijken of luisteren betekent dat we recht doen aan wie die ander is in zijn of haar unieke waarde. Zo aandacht geven kan een gevoel van verbondenheid met de ander oproepen en een verlangen dat het de ander goed zal gaan. Aandacht is in ons dagelijks leven echter vaak moeilijk op te brengen, omdat we geleid worden door persoonlijke angsten en behoeften die onze waarneming kleuren. De kans is groot dat ons slechts die zaken opvallen die aansluiten bij onze eigen belangen. Zeker wanneer we de ander als ‘vreemd’ ervaren kan een sterk verlangen opkomen wat vertrouwd en veilig voelt te beschermen. We sluiten ons dan af voor de ander en nemen slechts heel beperkt waar. Vooroordelen gaan een belangrijke rol spelen. We zien dat gebeuren in onze super-diverse samenleving. Toch kunnen mensen proberen hun manier van waarnemen te toetsen aan nieuwe zienswijzen en zo correcties aan te brengen. We kunnen bijvoorbeeld anders leren kijken naar een persoon over wie we uit vooringenomenheid eennegatief oordeel velden. In mijn lezing onderzoek ik wat daarvoor nodig is. Daarbij ga ik ook in op de vraag wie de ander is die onze aandacht vraagt. Gaat het alleen om andere mensen of verdient ook de niet-menselijke werkelijkheid een rechtvaardige en liefdevolle waarneming? Ik pleit voor een humanisme dat zijn uitgangspunt zoekt in partnerschapmet de wereld waarvan we deel uitmaken en waarmee we op basis van aandacht een echte ontmoeting kunnen aangaan.


De muzikale omlijsting wordt verzorgd door Rita Meijer, harp