Dr. Rob Nepveu

Godsdienstfenomenoloog, studie theologie in Leiden. Promotie aldaar (1977).

Rob Nepveu behoort tot de religieus-humanistische stroming binnen Vrijzinnigen Nederland.
De vrijzinnig-Christelijke traditie vormt een belangrijke inspiratiebron voor deze stroming naast andere, waaronder vooral ook de Westerse filosofie.


Overdenkingen:
Begrijpen en verstaan
08 maart 2020
Tijd
09 februari 2020
Op zoek naar licht
08 december 2019
Eenvoud is het kenmerk van het ware (Boerhaave 1668-1738)
10 november 2019
Liever klein dan groot?
13 oktober 2019
Van honden, katten en mensen
08 september 2019
Religieus perspectief
18 augustus 2019
Over chaos en orde
14 juli 2019
Over de verbetering van mens en samenleving
16 juni 2019
Wat is de mens?
12 mei 2019
De betekenis van de mythe van de zondeval
14 april 2019
Er zij licht
10 maart 2019
Hoe nu verder?
16 december 2018
Religie, waarheid en werkelijkheid
16 september 2018
Is onze cultuur nog Christelijk te noemen?
15 juli 2018
Wat betekent Jezus nog voor ons?
06 mei 2018
Spreken over boven gaat over beneden
29 april 2018
Mysterie der werkelijkheid
11 maart 2018
De goede oude tijd?
14 januari 2018
Vrijzinnig geloof in deze moderne tijd
17 december 2017
Hebben wij een vrije wil?
12 november 2017
Religie en het concrete bestaan
22 oktober 2017
Schepping
10 september 2017
Mythe en waarheid
18 juni 2017
Openbaring. Wat houdt dat in?
09 april 2017
Geplukte kip of gouden ei
12 februari 2017
Survival en actualiteit
04 december 2016
Secularisatie en religie
23 oktober 2016
Vasthouden of loslaten
04 september 2016
Religieus humanisme
26 juni 2016
Leidt vrijzinnigheid tot ongeloof of juist tot geloof?
14 februari 2016
Hoezo vrijzinnig?
03 januari 2016
Zijn wij nog christelijk te noemen?
22 november 2015
Religieus besef en hoe nu verder?
13 september 2015
Wat is vrijzinnig?
04 januari 2015
Wat is openbaring?
04 augustus 2014
Geloven in God
15 juni 2014
Bestaansverheldering
09 februari 2014
Uit de kunst
06 september 2013
Taal en religie
10 februari 2013
Een andere kijk op God
09 augustus 2012
Waar of werkelijk?
13 februari 2011
Wie was eigenlijk Jezus van Nazareth?
29 augustus 2010
Waarom nog naar de kerk gaan
06 december 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009

Is onze cultuur nog Christelijk te noemen?

Met de twee vorige overdenkingen vormt deze een soort drieluik. De eerste ging over het belangrijkste thema: de vervreemding van het traditionele godsbeeld, waarvoor het besef van het Mysterie van het Zijn in de plaats is gekomen.

De tweede overdenking was gewijd aan de vraag of Jezus nog betekenis heeft voor ons moderne mensen. Bevrijd van alle dogmatische toedichtsels blijft een nog steeds inspirerende figuur over die ons oproept te proberen bij te dragen aan de humanisering van onze samenleving.

En nu dan de vraag naar de Christelijke identiteit van onze cultuur. In de vorige eeuw kon de wijsgeer Karl Jaspers nog stellen dat wij allen Christenen zijn, kerklid of niet. Immers, onze cultuur is een Christelijke - of moeten we thans zeggen - was dit, waardoor allen die aan deze cultuur deel hebben daarom Christelijk kunnen worden genoemd.

Het is een bijzonder gegeven dat een heel kleine Joodse sekte, gevormd door enige mensen die in het Messiasschap van Jezus bleven geloven, is uitgegroeid tot de grootste wereldreligie. Deze religie heeft een grootse cultuur doen ontstaan. Naast kunst en literatuur heeft de Westerse cultuur een geëmancipeerde wetenschap en wijsbegeerte voortgebracht. Geëmancipeerd betekent hier: vrij van godsdienstige, kerkelijke bevoogding. Er ontstond zelfs een historisch-kritische studie van de Bijbel. Zoiets kent de Islam in het geheel niet.

Belangrijke waarden en normen zoals vrijheid, gelijkwaardigheid voor de wet van alle burgers en tolerantie stammen uit de Westerse cultuur, en met sociale gerechtigheid zijn zij voortgekomen uit onze door het Christendom gevormde beschaving. Betekent het verdwijnen van de kerken nu ook het einde van onze Christelijk bepaalde cultuur?

Ik kan dat niet geloven. Die waarden en normen zullen wellicht op een andere wijze worden doorgegeven aan volgende generaties. Maar ze zullen niet verdwijnen. Dreigt er dan geen islamisering van onze cultuur? Zeker zullen we uitingen van anti-westerse gezindheid van de kant van streng-orthodoxe moslims moeten tegengaan. Maar, wat uitzonderingen daargelaten, lijkt de islam met zijn niet-verlichte gedachtengoed voor vrij-denkende westerlingen weinig aantrekkelijk. Onze cultuur kan mijns inziens nog steeds, in de zin van wat Karl Jaspers zei, Christelijk worden genoemd. De islam is voor een cultuur die door de verlichting geëmancipeerd is, geen alternatief. Eerder zullen nieuwe generaties moslims door het vrije Westerse denken leren zelf kritisch te denken.