Dr. Rob Nepveu

Godsdienstfenomenoloog, studie theologie in Leiden. Promotie aldaar (1977).

Rob Nepveu behoort tot de religieus-humanistische stroming binnen Vrijzinnigen Nederland.
De vrijzinnig-Christelijke traditie vormt een belangrijke inspiratiebron voor deze stroming naast andere, waaronder vooral ook de Westerse filosofie.


Overdenkingen:
een geestelijke voorhoede?
24 oktober 2021
Verder kijken
12 september 2021
Zijn wij allen schuldig?
22 augustus 2021
Komen wij steeds verder?
11 juli 2021
Alles heeft zijn tijd
16 mei 2021
Wantrouwen en vertrouwen
18 april 2021
Wat is waarheid?
14 maart 2021
De Bijbel ook eens anders lezen
13 december 2020
‘Gewoon jezelf zijn' (Haya van Someren) en ‘Ken uzelf ‘(Delphi)
15 november 2020
Wat verbindt ons?
11 oktober 2020
Verder kijken
13 september 2020
Leven we in de best-denkbare wereld?
23 augustus 2020
Begrijpen en verstaan
08 maart 2020
Tijd
09 februari 2020
Op zoek naar licht
08 december 2019
Eenvoud is het kenmerk van het ware (Boerhaave 1668-1738)
10 november 2019
Liever klein dan groot?
13 oktober 2019
Van honden, katten en mensen
08 september 2019
Religieus perspectief
18 augustus 2019
Over chaos en orde
14 juli 2019
Over de verbetering van mens en samenleving
16 juni 2019
Wat is de mens?
12 mei 2019
De betekenis van de mythe van de zondeval
14 april 2019
Er zij licht
10 maart 2019
Hoe nu verder?
16 december 2018
Religie, waarheid en werkelijkheid
16 september 2018
Is onze cultuur nog Christelijk te noemen?
15 juli 2018
Wat betekent Jezus nog voor ons?
06 mei 2018
Spreken over boven gaat over beneden
29 april 2018
Mysterie der werkelijkheid
11 maart 2018
De goede oude tijd?
14 januari 2018
Vrijzinnig geloof in deze moderne tijd
17 december 2017
Hebben wij een vrije wil?
12 november 2017
Religie en het concrete bestaan
22 oktober 2017
Schepping
10 september 2017
Mythe en waarheid
18 juni 2017
Openbaring. Wat houdt dat in?
09 april 2017
Geplukte kip of gouden ei
12 februari 2017
Survival en actualiteit
04 december 2016
Secularisatie en religie
23 oktober 2016
Vasthouden of loslaten
04 september 2016
Religieus humanisme
26 juni 2016
Leidt vrijzinnigheid tot ongeloof of juist tot geloof?
14 februari 2016
Hoezo vrijzinnig?
03 januari 2016
Zijn wij nog christelijk te noemen?
22 november 2015
Religieus besef en hoe nu verder?
13 september 2015
Wat is vrijzinnig?
04 januari 2015
Wat is openbaring?
04 augustus 2014
Geloven in God
15 juni 2014
Bestaansverheldering
09 februari 2014
Uit de kunst
06 september 2013
Taal en religie
10 februari 2013
Een andere kijk op God
09 augustus 2012
Waar of werkelijk?
13 februari 2011
Wie was eigenlijk Jezus van Nazareth?
29 augustus 2010
Waarom nog naar de kerk gaan
06 december 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009

Leven we in de best-denkbare wereld?

We maken een heel bijzondere tijd door. Senioren die WO II hebben meegemaakt moeten vaak terugdenken aan die periode waarin eenzelfde soort dreigende sfeer heerste. Toen moest men uitkijken voor de bezetters, nu voor de besmetters. Het roept de vraag op: leven we in de best-denkbare wereld? Het leven kent vreugde, maar ook verdriet. Vreugdevolle dingen roepen geen vragen op, maar leed doet dat wel. Men vraagt zich af: waarom dit leed? Al in de Oudheid, met name in het boek Job, wordt de vraag gesteld of het leed verdiend is. De vrienden van Job zitten vast binnen een theologisch systeem dat God altijd als rechtvaardig beschouwt. Job vindt het hem overkomen leed niet rechtvaardig. Hij zoekt de confrontatie met zijn God en leert dan in te zien dat het handelen van God niet met onze maatstaven mag worden gemeten. In de 17e eeuw zou de wijsgeer Leibniz in zijn boek ‘Theodicee’ betogen dat God als Schepper verschillende keuzes had en uiteindelijk de best-denkbare wereld heeft geschapen. Voltaire, de Franse filosoof, zou deze visie hekelen in zijn boek Candide. Hij was geschikt door de natuurramp in 1755 die Lissabon verwoestte en 30.000 slachtoffers maakte. Wie had gelijk? Spinoza leerde dat God in feite de Natuur is. De natuur zit causaal in elkaar en kent geen emoties. De natuurwetenschappen hebben laten zien dat de natuur processen kent waarbij toeval een grote rol speelt. Er bestaat geen blauwdruk voor de ‘schepping’. In de evolutie zien we dat de natuur weliswaar emoties ontwikkelt bij dieren en mensen, maar niet bij de natuur. Wij bezitten als mensen wel emoties. Dat brengt ons ertoe rampen als iets onrechtvaardigs te zien. Maar Spinoza zou zeggen dat zijn menselijke oordelen die niet opgaan voor natuurlijke processen. Slechts wij mensen kunnen vanuit compassie onze lijdende medeschepselen, dieren en mensen, steunen.

Leibniz had dus gelijk, maar Voltaire op zijn wijze ook. Bij Leibniz gat het, als je Spinoza erbij haalt, om de natuur die niet andere had kunnen zijn. Alles werkt causaal in de natuur. Voltaire heeft gelijk in zoverre dat wij geschokt worden door leed van andere mensen. Wij kunnen mensen gelukkig bijstaan.