Dr. Rob Nepveu

Godsdienstfenomenoloog, studie theologie in Leiden. Promotie aldaar (1977).

Rob Nepveu behoort tot de religieus-humanistische stroming binnen Vrijzinnigen Nederland.
De vrijzinnig-Christelijke traditie vormt een belangrijke inspiratiebron voor deze stroming naast andere, waaronder vooral ook de Westerse filosofie.


Overdenkingen:
Begrijpen en verstaan
08 maart 2020
Tijd
09 februari 2020
Op zoek naar licht
08 december 2019
Eenvoud is het kenmerk van het ware (Boerhaave 1668-1738)
10 november 2019
Liever klein dan groot?
13 oktober 2019
Van honden, katten en mensen
08 september 2019
Religieus perspectief
18 augustus 2019
Over chaos en orde
14 juli 2019
Over de verbetering van mens en samenleving
16 juni 2019
Wat is de mens?
12 mei 2019
De betekenis van de mythe van de zondeval
14 april 2019
Er zij licht
10 maart 2019
Hoe nu verder?
16 december 2018
Religie, waarheid en werkelijkheid
16 september 2018
Is onze cultuur nog Christelijk te noemen?
15 juli 2018
Wat betekent Jezus nog voor ons?
06 mei 2018
Spreken over boven gaat over beneden
29 april 2018
Mysterie der werkelijkheid
11 maart 2018
De goede oude tijd?
14 januari 2018
Vrijzinnig geloof in deze moderne tijd
17 december 2017
Hebben wij een vrije wil?
12 november 2017
Religie en het concrete bestaan
22 oktober 2017
Schepping
10 september 2017
Mythe en waarheid
18 juni 2017
Openbaring. Wat houdt dat in?
09 april 2017
Geplukte kip of gouden ei
12 februari 2017
Survival en actualiteit
04 december 2016
Secularisatie en religie
23 oktober 2016
Vasthouden of loslaten
04 september 2016
Religieus humanisme
26 juni 2016
Leidt vrijzinnigheid tot ongeloof of juist tot geloof?
14 februari 2016
Hoezo vrijzinnig?
03 januari 2016
Zijn wij nog christelijk te noemen?
22 november 2015
Religieus besef en hoe nu verder?
13 september 2015
Wat is vrijzinnig?
04 januari 2015
Wat is openbaring?
04 augustus 2014
Geloven in God
15 juni 2014
Bestaansverheldering
09 februari 2014
Uit de kunst
06 september 2013
Taal en religie
10 februari 2013
Een andere kijk op God
09 augustus 2012
Waar of werkelijk?
13 februari 2011
Wie was eigenlijk Jezus van Nazareth?
29 augustus 2010
Waarom nog naar de kerk gaan
06 december 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009

Religieus humanisme

Het gaat niet goed met Vrijzinnigen Nederland. Veel afdelingen kampen met vergrijzing en een afnemend ledental. Hoe nu verder? In verschillende afdelingen wordt al geëxperimenteerd met nieuwe activiteiten en andere vormen van religieuze samenkomsten. Het is wellicht dienstig eerst eens terug te blikken alvorens vooruit te kijken.

Toen in 1870 de Ned. Protestanten Bond werd opgericht waren alle leden vrijzinnige protestanten. In hun woonplaats bestond echter geen vrijzinnige gemeente. Maar in een kerkhoudende afdeling van de NPB kon men de gewenste vrijzinnige prediking beluisteren. Dat betekent dat de meeste leden van de NPB deze als een noodwoning zagen en lid bleven van hun eigen kerk en daarnaast lid werden van de NPB. De predikant-voorgangers van de NPB waren afkomstig uit b.v. de Hervormde Kerk of de Remonstrantse Broederschap.

In het Hoofdbestuur van de NPB zaten afgevaardigden van verschillende vrijzinnige kerken. En de NPB werkte naar de kerken toe. Na ongeveer een eeuw is de situatie sterk gewijzigd. Steeds meer leden van de NPB hadden geen binding met een kerk (meer). De afvaardiging vanuit verschillende kerken naar het Hoofdbestuur van de NPB eindigde. Deze kon nu zelfstandig beleid voeren. Zo koos men voor een zogeheten tweesporen-beleid: het ene spoor was traditioneel vrijzinnig protestants, het tweede religieus humanistisch. Het tweede spoor is inmiddels ook weer meer gedifferentieerd geworden. Men heeft nu naast religieuze humanisten, vrij religieuzen en spirituele zoekers. Daarmee zijn we in het heden beland.

De NPB heet tegenwoordig Vrijzinnigen Nederland. Het vrijzinnig protestantisme, vertegenwoordigd door het ‘eerste spoor’ is zijn werfkracht goeddeels verloren, Bij het tweede spoor ziet men het aantal zoekers naar spiritualiteit ook dalen. Mogelijk dat er meer belangstelling zal ontstaan voor het religieus humanisme.

Religieus humanisme is voluit humanisme. Dat houdt in dat men uitgaat van de overtuiging dat mensen redelijk kunnen denken en zedelijk kunnen handelen. Dit houdt niet in dat men gelooft dat de rede geen grenzen zou kennen. Maar met een beroep op dat wat de wetenschappen ons leren en de wijsbegeerte ons biedt gelooft een humanist dat men een redelijke levens- en wereldbeschouwing kan opbouwen. En ondanks allerlei invloeden op ons uitgeoefend, gelooft de humanist dat mensen toch wel overwogen, zedelijke beslissingen kunnen nemen. ‘Religieus’ vormt een nadere bepaling van die vorm van humanisme waarin de verwondering over het Mysterie van het Zijn een belangrijke plaats inneemt. Die religieuze verwondering ‘kleurt’ als het ware de beleving van de werkelijkheid zonder ook maar iets af te doen van de humanistische wijze van denken. Mijns inziens kan religieus humanisme een belangrijke rol spelen bij de poging de Vereniging Vrijzinnigen Nederland een eigensoortige positie te verschaffen. Immers, alleen door zich echt van andere organisaties te onderscheiden is het zinvol als vereniging te blijven bestaan.