Dr. Rob Nepveu

Godsdienstfenomenoloog, studie theologie in Leiden. Promotie aldaar (1977).

Rob Nepveu behoort tot de religieus-humanistische stroming binnen Vrijzinnigen Nederland.
De vrijzinnig-Christelijke traditie vormt een belangrijke inspiratiebron voor deze stroming naast andere, waaronder vooral ook de Westerse filosofie.


Overdenkingen:
Begrijpen en verstaan
08 maart 2020
Tijd
09 februari 2020
Op zoek naar licht
08 december 2019
Eenvoud is het kenmerk van het ware (Boerhaave 1668-1738)
10 november 2019
Liever klein dan groot?
13 oktober 2019
Van honden, katten en mensen
08 september 2019
Religieus perspectief
18 augustus 2019
Over chaos en orde
14 juli 2019
Over de verbetering van mens en samenleving
16 juni 2019
Wat is de mens?
12 mei 2019
De betekenis van de mythe van de zondeval
14 april 2019
Er zij licht
10 maart 2019
Hoe nu verder?
16 december 2018
Religie, waarheid en werkelijkheid
16 september 2018
Is onze cultuur nog Christelijk te noemen?
15 juli 2018
Wat betekent Jezus nog voor ons?
06 mei 2018
Spreken over boven gaat over beneden
29 april 2018
Mysterie der werkelijkheid
11 maart 2018
De goede oude tijd?
14 januari 2018
Vrijzinnig geloof in deze moderne tijd
17 december 2017
Hebben wij een vrije wil?
12 november 2017
Religie en het concrete bestaan
22 oktober 2017
Schepping
10 september 2017
Mythe en waarheid
18 juni 2017
Openbaring. Wat houdt dat in?
09 april 2017
Geplukte kip of gouden ei
12 februari 2017
Survival en actualiteit
04 december 2016
Secularisatie en religie
23 oktober 2016
Vasthouden of loslaten
04 september 2016
Religieus humanisme
26 juni 2016
Leidt vrijzinnigheid tot ongeloof of juist tot geloof?
14 februari 2016
Hoezo vrijzinnig?
03 januari 2016
Zijn wij nog christelijk te noemen?
22 november 2015
Religieus besef en hoe nu verder?
13 september 2015
Wat is vrijzinnig?
04 januari 2015
Wat is openbaring?
04 augustus 2014
Geloven in God
15 juni 2014
Bestaansverheldering
09 februari 2014
Uit de kunst
06 september 2013
Taal en religie
10 februari 2013
Een andere kijk op God
09 augustus 2012
Waar of werkelijk?
13 februari 2011
Wie was eigenlijk Jezus van Nazareth?
29 augustus 2010
Waarom nog naar de kerk gaan
06 december 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009

Survival en actualiteit

Het is een merkwaardig verschijnsel, maar nog steeds dragen bepaalde dagen van de week en enige maanden namen van zogeheten heidense goden. Zo herinneren woensdag en donderdag aan Wodan en Donar. Januari heet zo omdat het de maand is van de Romeinse god Janus. Mars, oorspronkelijk de eerste maand van de Romeinen is genoemd naar de god Mars. En juli heet zo omdat deze maand herinnert aan Julius Ceasar. Dat alles ondanks het feit dat het westen al eeuwen geleden christelijk is geworden. Zo zijn er ook nog tal van gebruiken uit vroeger tijden die tot folklore worden gerekend. Het gaat om oude gebruiken, vaak vruchtbaarheidsriten die men nog steeds toepast, ofschoon de oorspronkelijke betekenis ervan is vergeten. Men spreekt hier van survivals, overblijfselen van een vroegere cultuurfase. De indeling van ons jaar noemen we het kerkelijk jaar. Daar behoren de grote feestdagen Kerstmis, Pasen en Pinksteren toe. Veel mensen hebben nog weet van de religieuze betekenis van Kerstmis, maar van Pasen en Pinksteren weet men vaak niet veel meer. Bij Pasen denkt men misschien alleen nog aan de Paashaas en eieren. Het kerkelijk jaar met zijn feestdagen is langzamerhand ook een survival aan het worden.

Het Christendom is gebaseerd op het geloof in de betekenis van Jezus. In de traditionele vormen van het Christendom wordt uitgegaan van de voorstelling dat God mens geworden is in Jezus. Als men dit als vrijzinnige overdenkt kan men dit symbolisch zien en zeggen dat hiermee bedoeld wordt dat het menszijn een dieptedimensie bezit. Deze openbaart zich in een levenswijze die door liefde wordt bepaald. Dat is de Christelijke visie.

Het is interessant dat in het Christendom een gedachte is ontstaan dat Christus vóór alle tijden bij God verkeerde om later in Jezus menselijke gestalte aan te nemen. In de Islam vindt men ook zo’n voorstelling. Maar deze heeft betrekking op de Koran Er zou een eeuwige Koran bij God bestaan. In de Islam gelooft men dat God zich heeft geopenbaard in de Arabische tekst van de Koran. Deze is dus niet werkelijk te vertalen. En historisch-kritisch Koranonderzoek is niet mogelijk. Overeenkomsten met de joodse en Christelijke Bijbel vormen getuigenis van de waarheid die Joden en Christenen hebben bewaard, terwijl afwijkingen op het tegendeel wijzen. De Koran bevat de enige waarheid volgens de moslim die aan alle volken ooit is geopenbaard, maar bij de meeste daarvan is vergeten. Historisch onderzoek is in het Christendom niet alleen gewijd aan de Bijbel en de dogma-geschiedenis, maar ook aan Jezus.

Albert Schweitzer heeft aangetoond dat op grond van de gegevens over Jezus er geen biografie over hem kan worden geschreven. Wel is het mogelijk Jezus te plaatsen in zijn tijd. Jezus verwachtte, net als veel andere Joden uit zijn tijd, dat de nieuwe bedeling, het Godsrijk, spoedig zou komen. In Mattheüs 10 zendt hij zijn leerlingen uit en zegt hen niet meer terug te zullen zien voordat de Messias is gekomen. Jezus en zijn tijdgenoten hebben zich vergist. Het Godsrijk is niet gekomen. Schweitzer stelt nuchter vast: het geloof van Jezus kunnen wij niet meer delen, maar de inspiratie die van hem uitging als iemand die zich inzette voor de komst van het Godsrijk, zoals hij dat zag, is gebleven. Schweitzer zag het zo dat wij moeten doen wat Jezus zou hebben moeten doen als hij nu leefde. Dat is niet langer de inzet voor een bovennatuurlijk Godsrijk, maar voor een meer humane samenleving.

Waar moslims zich bezig houden met de vervulling van de sharia, daar wil de christen Jezus navolgen. Daar ligt een belangrijk verschil tussen Christendom en Islam. Zo verstaan is het Christendom nog allerminst een te verwaarlozen survival, maar alleszins actueel.