Dr. Rob Nepveu

Godsdienstfenomenoloog, studie theologie in Leiden. Promotie aldaar (1977).

Rob Nepveu behoort tot de religieus-humanistische stroming binnen Vrijzinnigen Nederland.
De vrijzinnig-Christelijke traditie vormt een belangrijke inspiratiebron voor deze stroming naast andere, waaronder vooral ook de Westerse filosofie.


Overdenkingen:
Begrijpen en verstaan
08 maart 2020
Tijd
09 februari 2020
Op zoek naar licht
08 december 2019
Eenvoud is het kenmerk van het ware (Boerhaave 1668-1738)
10 november 2019
Liever klein dan groot?
13 oktober 2019
Van honden, katten en mensen
08 september 2019
Religieus perspectief
18 augustus 2019
Over chaos en orde
14 juli 2019
Over de verbetering van mens en samenleving
16 juni 2019
Wat is de mens?
12 mei 2019
De betekenis van de mythe van de zondeval
14 april 2019
Er zij licht
10 maart 2019
Hoe nu verder?
16 december 2018
Religie, waarheid en werkelijkheid
16 september 2018
Is onze cultuur nog Christelijk te noemen?
15 juli 2018
Wat betekent Jezus nog voor ons?
06 mei 2018
Spreken over boven gaat over beneden
29 april 2018
Mysterie der werkelijkheid
11 maart 2018
De goede oude tijd?
14 januari 2018
Vrijzinnig geloof in deze moderne tijd
17 december 2017
Hebben wij een vrije wil?
12 november 2017
Religie en het concrete bestaan
22 oktober 2017
Schepping
10 september 2017
Mythe en waarheid
18 juni 2017
Openbaring. Wat houdt dat in?
09 april 2017
Geplukte kip of gouden ei
12 februari 2017
Survival en actualiteit
04 december 2016
Secularisatie en religie
23 oktober 2016
Vasthouden of loslaten
04 september 2016
Religieus humanisme
26 juni 2016
Leidt vrijzinnigheid tot ongeloof of juist tot geloof?
14 februari 2016
Hoezo vrijzinnig?
03 januari 2016
Zijn wij nog christelijk te noemen?
22 november 2015
Religieus besef en hoe nu verder?
13 september 2015
Wat is vrijzinnig?
04 januari 2015
Wat is openbaring?
04 augustus 2014
Geloven in God
15 juni 2014
Bestaansverheldering
09 februari 2014
Uit de kunst
06 september 2013
Taal en religie
10 februari 2013
Een andere kijk op God
09 augustus 2012
Waar of werkelijk?
13 februari 2011
Wie was eigenlijk Jezus van Nazareth?
29 augustus 2010
Waarom nog naar de kerk gaan
06 december 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009
Pinksteren, het feest van enthousiasme
31 mei 2009

Van honden, katten en mensen

Het is duidelijk geworden dat de mens uit het dierenrijk is voortgekomen. Hoewel apen en mensen veel DNA gemeen hebben met elkaar, is komen vast te staan dat we niet afstammen van de apen. Aap en mens blijken overigens wel een gezamenlijke voorouder te hebben. Studies op het gebied van het gedrag van allerlei soorten dieren laten zien dat wij mensen bij dieren al verschillende gedragingen aantreffen die men als zuiver menselijk beschouwde.

Deze keer willen we nagaan wat kenmerkend gedrag is van honden en katten, onze belangrijkste huisdieren. Onze honden stammen af van de wolf. De wolf maakt deel uit van een zgn. roedel. Deze kent een sterke hiërarchie met één leidinggevende wolf aan de top. De welpen worden van jongs af aan ‘opgevoed’ om later goed te kunnen functioneren in de roedel. Een hond die al vroeg leert te gehoorzamen zal altijd zijn/haar baas of bazin als leidinggevend accepteren. De hond vertoont een gedrag van een dienaar. Honden hebben een baas/bazin. Katten zijn heel anders. Een kat is een individu. Men zegt wel: een kat heeft personeel. Bij mensen zie je het gedrag van hond en kat vaak terug. Er zijn mensen die graag deel uitmaken van een groep waarin men opgaat. In tijden van onzekerheden roept men om een sterke leider. Maar er zijn ook typische individualisten die niets moeten hebben van groepsdwang en autoriteit.

Vaak wordt echter aan de betekenis van beide vormen van gedrag in een goede balans tot elkaar gebracht, recht gedaan. Dat is o.a. het geval bij de Walkartgemeenschap. Deze vormt een groep waarin mensen zich thuis voelen. Maar in die gemeenschap heerst verder volkomen vrijheid en erkenning van de waarde van elk individu en diens eigen levensovertuiging. Niemand wordt gedwongen om bepaalde zgn. geloofswaarheden te aanvaarden.