Zin of onzin?

Denkend aan wat er allemaal speelt in het publieke domein komen als vanzelf de vragen op: was het verstandig dat de overheid rond het jaar 2000 terugtrad en het adagium ontwikkelde dat alles zoveel mogelijk aan de vrije markt moest worden overgelaten? Zouden we de huidige woningnood ook gehad hebben als de vrije markt was gereguleerd en de woningcorporaties in staat waren gesteld om in de behoefte aan sociale huurwoningen te voorzien?

Heeft het zin om een landbouw in stand te houden die hoofdzakelijk voor exportdoeleinden produceert? In hoeverre heeft het zin om een streng migratiebeleid voor te staan zolang grote groepen mensen gedwongen worden om huis en haard te verlaten als gevolg van oorlogen, hongersnood en ziekte?

Was het zinvol om de gezondheidszorg te privatiseren waardoor de beslissingen over medische hulpmiddelen en ingrepen voor een groot deel bij private zorgverzekeraars kwamen te liggen?

We worden geconfronteerd met problemen die voor een groot deel ontstaan zijn door menselijke beslissingen. We proberen die problemen ook met menselijke middelen op te lossen, maar in de praktijk blijkt iedere oplossing ook weer zijn eigen problemen met zich mee te brengen. Daarbij komt dat we steeds vaker geconfronteerd worden met nepnieuws. Rijp en groen, geschoold en ongeschoold, wijs en onwijs gooien van alles op de sociale media en ze vangen altijd weer mensen die klakkeloos de grootste onzin geloven.

Bezinning is daarom wenselijk. Bezinning op de fundamentele vragen van het bestaan in deze tijd en in het programma van dit jaar is er ruimschoots aandacht voor die bezinning. Zin of onzin? Het stellen van die vraag brengt ons misschien een stapje dichterbij de antwoorden op die vraag.

 

Johan de Wit,

huispredikant van de Walkartgemeenschap